Κρήτη

Πώς η προσευχή, το αλάτι και οι εικόνες διαμόρφωσαν την καθημερινότητα των Κρητικών από τους Ενετούς μέχρι σήμερα.

Πώς διαβάζω την Κρήτη μέσα από ασβέστη, τοιχογραφίες και εκκλησάκια.

Πώς γίνεται να εθίζει τόσο πολύ;

Πώς γίνεται να εθίζει τόσο πολύ;

Στην Κρήτη είναι πιο εύκολο να πέσεις πάνω σε μια εικόνα του Αγίου Γεωργίου παρά σε αυτοκίνητο χωρίς βαθούλωμα. Είναι στους τοίχους των χωριατικών εκκλησιών, δίπλα σε παλιούς δρόμους, σε μέρη μακριά από πόλεις και τα τείχη τους. Δεν πολεμά πάντα τον δράκο· συχνότερα απλώς είναι εκεί — άγρυπνος, παρών, έτοιμος να επέμβει. Αυτό το δοκίμιο δεν μιλά για έναν άγιο της «παραμυθίας», αλλά για μια μορφή προστασίας σε έναν κόσμο που επί αιώνες ζούσε στη σκιά πραγματικών απειλών: πειρατών, πολέμων, αρπαγών και αιφνίδιου θανάτου.

Η ομορφιά αυτού του τοπίου εύκολα σκεπάζει το γεγονός ότι υπήρξε μάρτυρας γεγονότων πιο κοντινών σε αρχαία τραγωδία παρά σε καλοκαιρινή αφήγηση.

Τι με συγκλόνισε – και γιατί δεν ήταν ο σεισμός.

Η κρητική νοοτροπία, ή: Αγάπα με, αγόρι μου – κι έπειτα θα ξαναγίνω η θεία σου.